Swiat pelen drukarek

Jednym z najczęściej odwiedzanych przez studenta miejsc jest punkt ksero. Tam w błyskawiczny sposób można skopiować sobie notatki kolegi, a także podręczniki i lektury. Proceder ten stał się tak powszechny, że niektóre punkty posiadają stałe półki, na których znajdują się najczęściej kserowane pozycje. Jak to wszystko ma się do prawa autorskiego? Zagadnienie nie jest takie proste, a nosi nieprzyjemnie brzmiącą nazwę kradzieży własności intelektualnej. Problem leży w fakcie, że książki popularno-naukowe i podręczniki do nauki należą do bardzo drogich, trudno dostępnych poza uczelnią, a w bibliotece są zazwyczaj rzadkością (jeden egzemplarz na kilkudziesięciu lub czasem kilkuset zainteresowanych, a przy okazji okazuje się, że jest on przetrzymywany od dziesięciu lat przez szacownego profesora). Wysoka cena i małe możliwości podjęcia pracy przez studenta sprawiają, że musi on imać się innych sposobów, by przyswoić niekoniecznie pożądaną, ale wymagana wiedzę. Same punkty ksero problemów nie robią, gdy poprosi się o powielenie kilku książek. Wiedza przyswojona z kopii i z oryginału będzie taka sama. Kserowanie książek jest zabronione, ponieważ łamie się w ten sposób prawo autorskie majątkowe, jednak istnieją w tym prawie luki, które trzeba wykorzystać. W praktyce oznacza to, że można nieodpłatnie korzystać z rozpowszechnionego dzieła we własnym zakresie. Można skserować część podręcznika, nie wolno całego. W realnym działaniu mogłoby to wyglądać tak: przychodzi się kilka razy, by skopiować jedną pozycję. Sposób ten w praktyce nigdy nie zyska sobie uznania. Ponadto warto wiedzieć, że punkty ksero w cenę papieru i urządzeń mają wliczony podatek na rzecz praw autorskich. Ważne, by posiadanego na własny użytek skserowanego egzemplarza nie przekazywać dalej odpłatnie.